De Romeinen

Ik ben niet de eerste, maar hopelijk ook niet de laatste die zegt: deze crisis is goed voor u en mij! Natuurlijk, onze omzet- en winstcijfers liggen beduidend lager dan drie, vier jaar geleden en inderdaad banken zijn minder scheutig dan voorheen en ja, we moeten ons niet te veel voorstellen van ons pensioen.

Maar misschien opent deze crisis onze ogen en maakt ons daardoor juist rijker. Want laten we eerlijk zijn, onze samenleving vertoonde de laatste decennia opvallend veel gelijkenis met die van de Romeinen in hun nadagen. Onder het mom van individuele ontwikkeling gunnen we ons allerlei luxe en overbodige, statusverhogende producten. Destijds ging het Romeinse Rijk ten onder aan een identieke vorm van decadentie en verveling. Zelfs de financiële crisis lijkt op die van toen. Met dit verschil dat de staatsuitgave van de Romeinen vooral het gevolg waren van (burger)oorlogen. Maar wat niet is, kan nog komen…

De meest schrijnende parallel is die van zelfverrijking van de elite. In het begin van onze jaartelling waren dat vooral keizers en senatoren, nu zijn het bankiers, CEO’s en – nota bene – de directeur van het Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers. Alles lijkt te draaien om meer en meer, of je nu autochtoon of allochtoon bent.

Uitgerekend de Grieken maanden de Romeinen 1.600 jaar geleden tot een soberder bestaan. Dat is nu erg onwaarschijnlijk; zo’n oproep klinkt juist in omgekeerde richting. Maar wie redt ons dan? Sarkozy, Merkel of Obama? Nee, deze keer doen we het zelf! Als de individualisering iets heeft opgeleverd, is het wel het besef dat wij allen de nieuwe leiders zijn, met invloed en macht. Dat maakt u en mij verantwoordelijk voor de redding van ons huidige bestaan. Ik hebt er alle vertrouwen in. U ook?