Een wijze les?

Onlangs werd ik geïnterviewd door twee studentes van de Hogeschool Utrecht. De dames wilden van mij weten hoe je als freelancer tegenwoordig het hoofd boven water houdt. Ze waren bang gemaakt door een legertje docenten dat beweerde dat je als zelfstandig journalist of tekstschrijver nauwelijks meer een boterham kunt verdienen – laat staan een belegd exemplaar. Nou ja…

Wijs geworden door eerdere gesprekken begon ik met een wedervraag: wat dachten zij zelf eigenlijk? Hoe word je een geslaagd ondernemer? Ze keken elkaar even twijfelend aan en de één begon te vertellen. ‘Ja, ik denk dat je wel goed moet zijn in wat je doet. Maar hoe weet je dat eigenlijk?’ Haar medestudent vulde aan: ‘Je moet er veel over lezen en regelmatig opleidingen volgen, want ja; kennis is belangrijk. En kennis moet je delen!’ Tevreden keken ze elkaar aan: dat hadden ze toch mooi even gezegd samen, hoorde ik ze denken.

‘En verder?’, vroeg ik nieuwsgierig. Nu duurde de stilte langer. Waren er dan nog meer algemene wijsheden en platitudes? ‘Eh…dat je ook veel moet netwerken. En je boekhouding vooral zelf moet bijhouden, want geen accountant is tegenwoordig meer te vertrouwen.’ Wow; wat leren ze daar tegenwoordig, dacht ik.

Ik besloot mijn versie te vertellen. ‘Natuurlijk moet je goed zijn in wat je doet, je moet zelfs de beste willen zijn. Maar veel belangrijker dan je professie is je ondernemerschap. En dan gaat het om andere kwaliteiten zoals creativiteit, verantwoordelijkheid, lef, discipline en mentaliteit. En het vermogen om je werk flexibel – en met een glimlach – te organiseren, elke dag opnieuw. Want als jij het niet doet, gebeurt het niet. En blijft de boterham dun en zonder beleg.

Na drie kwartier vertrok het tweetal, een illusie armer of een ervaring rijker? Ik hoop het laatste, maar twijfel. En twijfel is fataal voor elke ondernemer. Dat was ik nog vergeten te vertellen…